Бидејќи оригиналниот Veyron со своите 1001 КС и брзина од 407 км/ч веќе функционираше на самата апсолутна граница, на Bugatti му беа потребни 2,5 години за скок на моќноста од 20 отсто. Монококот (monocoque) беше полесен за 35 кгр, а инженерите ги ревидираа речиси сите системи, создавајќи практично нов автомобил, анализира АutoMedia.
Зошто климатизацијата се покажа како најслаба алка
Доказот за инженерските предизвици дојде брзо: инсталиран во стандарден Veyron, моторот од 1200 коњски сили буквално го распрсна компресорот за климатизација. Системот има свој десетти радијатор и два кондензатора. Обично компресорот е поврзан со коленестото вратило и неговата брзина ја следи брзината на моторот.
Проблемот со Super Sport верзијата е што максималната моќност се достигнува на 6400 вртежи во минута наместо претходните 6000, а вртежниот момент скока од 1250 на 1500 Nm. Застрашувачки брзата ротација на моторот во прва брзина едноставно не му дозволува на системот за климатизација да го ослободи притисокот. Лекцијата беше научена од наследникот Chiron и неговите 1500 КС, чиј компресор генерира 10 kW моќност на ладење, повеќе од доволно за разладување на просечен европски стан од 80 квадратни метри.
Што го прави Super Sport сосема нов автомобил
Иако 8,0-литарскиот W16 е задржан, Super Sport добива поголеми турбополначи и интеркулери, четири пумпи за гориво во резервоарот и зајакнат менувач со подолга седма брзина. Суспензијата, која сега може да издржи 1,4 g странично забрзување, има нови амортизери, подебели стабилизаторски шипки и малку подолго движење на пружините. Цврстината на монококот е зголемена за 10 отсто, а А-столбовите се преземени од Grand Sport.
Тркалата се полесни за 11 кгр, иако комплетот чинеше 69.000 долари плус уште 42.000 долари за гуми Michelin. Bugatti сега нуди и попристапни OEM тркала за конвенционални гуми. Моторот го влече воздухот преку два воздушни каналљ NACA за ладење на покривот. Предните отвори за воздух се поголеми, има двоен дифузер на задниот дел и нов централен издувен систем, а активниот спојлер се отвора порано, додека стандардниот модел го прави тоа само со 220 км/ч.
Сите надворешни панели се направени целосно од јаглеродни влакна, со што вкупната тежина се намалува на 4.000 фунти (1.838 кгр), што е намалување од 111 фунти (50 кгр). Сопирачките и меѓуоскиното растојание од 108 инчи (271 см) остануваат непроменети. Поради ограничувањата на гумите, максималната брзина на автомобилите на клиентите е електронски ограничена на 255 mph (415 км/ч), во споредба со 257 mph (407 км/ч) за првиот Veyron.
