За разлика од постојните јазични модели, кои можат да имитираат емоционални изрази, новиот модул користи повеќе параметри што динамично ги симулираат функциите на човечките хормони и невротрансмитери, објави агенцијата ТАСС.
Реакции на човечкото однесување
Секоја реченица што корисникот ја испраќа до виртуелниот соговорник поминува низ софтверски модул, каде што се проценува нејзиното влијание врз нивоата на дигиталните „хормони“ и „невротрансмитери“. Врз основа на овие промени, системот ги прилагодува своите реакции; програмата, исто така, овозможува однапред планирано зголемување или намалување на одредени параметри, со што се менува комбинацијата на емоции што ги симулира моделот.
Системот може да комбинира различни емоционални состојби, но и да го приспособува начинот на изразување на особините што вообичаено се поврзуваат со машкиот или женскиот стил на комуникација.
Раководителот на проектот и вонреден професор на Катедрата за безбедност на информациските системи при Универзитетот во Самара, Роман Олин, објасни дека однесувањето на виртуелниот соговорник се менува врз основа на интеракциите со корисникот и стекнатото искуство.
Според него, груба или нетактична забелешка може да предизвика реакција слична на раздразнетост, додека повторените конфликти ја зголемуваат претпазливоста на моделот. Од друга страна, поддршката и добронамерната комуникација постепено можат да ја обноват неговата доверба.
Олин наведе дека вообичаено, формално извинување не мора да биде доволно за да се промени претходно формираната реакција на системот.
Примена во комуникацијата со луѓе
Различните емоционални состојби, од радост проследена со потисната тага до задржување на наклонетоста и покрај навредата, се одразуваат во начинот на зборување, степенот на отвореност и подготвеноста на виртуелниот соговорник да продолжи со комуникацијата. На тој начин, одговорите на вештачката интелигенција добиваат поизразени карактерни црти.
Според научниците, овој пристап би можел да биде корисен во областите каде што се важни емпатијата, сочувството и прилагодувањето на комуникацијата врз основа на повратните информации од корисниците.
Интерфејсот на модулот овозможува визуелно следење на промените во внатрешните параметри и нивното влијание врз понатамошниот тек на разговорот помеѓу човекот и роботот.
Програмерите велат дека системот може да работи со различни јазични модели и дигитални асистенти, дури и без интернет-врска.
Прототипот е веќе тестиран, а следната фаза од развојот ќе опфати воведување нови компоненти во дигиталната „хормонална позадина“ на системот. Научниците најавуваат дека истражувањата во оваа насока ќе продолжат.
Сепак, симулирањето емоции и реакции преку софтверски параметри, само по себе, не значи дека системот за вештачка интелигенција навистина доживува чувства или поседува свест.
