Психолозите ги нарекуваат овие особини „темна тријада“ на личноста. Таа се состои од нарцисоидност, макијавелизам и психопатија. Нарцисоидноста подразбира преувеличување на сопствената вредност и постојана потреба за восхит; макијавелизмот вклучува пресметано манипулирање со другите; а психопатијата се карактеризира со безчувствителност, импулсивност и недостиг на емпатија. Овие особини постојат во поблага форма кај многу луѓе и не значат дека лицето има растројство на личноста.
Сличното бара слично
Во студијата учествуваа 400 возрасни Бразилци на возраст од 18 до 60 години, со просечна возраст од околу 28 години. Најпрво, тие пополнија прашалник со 12 ставки кој се однесуваше на нивните сопствени „темни“ особини. Потоа, користејќи ја истата скала, тие оценија колку, според нив, е пожелна секоја од овие особини кај партнерот.
Колку поизразена била одредена особина кај учесниците, толку повеќе тие ја ценеле таа особина кај своите партнери. Оваа поврзаност била најсилна во однос на нарцизмот, а нешто послаба во однос на психопатијата и макијавелизмот. Врската не можела да се објасни преку склоноста кон преземање ризик и потрагата по возбудувања, откако истражувачите ги зеле предвид сопствените особини на личноста на учесниците.
Ниту славата ниту богатството не го прават насилникот попривлечен
Во вториот дел од студијата, учесниците прочитале краток опис на измислена личност. На скала од 1 до 7 оцениле колку би биле подготвени да стапат во врска со неа.
Љубезна и услужлива личност доби просечна оценка од 5,92. Пресметлива и манипулативна личност без криминално досие доби 2,40, додека истата таа личност – откако физички нападнала некого – доби 1,52.
Истражувачите потоа провериле дали славата, богатството или исклучително привлечниот изглед можат да го направат насилникот попривлечен. Ниту една од овие особини не помогнала. Славниот насилник добил оценка 1,46, богатиот 1,49, а исклучително привлечниот 1,60. Овие оценки статистички не се разликуваа од оценките за насилниците кај кои недостигаа овие особини.
„Главниот заклучок е дека, и покрај доказите за одредена привлечност на антисоцијалните црти и криминалците, просоцијалноста останува многу попожелна особина при изборот на партнер“, рече Да Силва.
Според неа, физичкиот напад веројатно бил посилна причина за одбивање отколку која било позитивна особина.
Ограничувања на студијата
Истражувањето го мери она што луѓето велат дека го сакаат, наместо партнерите што всушност ги избираат. Повеќето учесници се оценија себеси многу ниско на скалата за „темни“ особини. Учесниците беа пообразовани од просекот и беа регрутирани главно преку универзитети и социјални мрежи, додека описите на измислените поединци не вклучуваа фотографии.
Претходните истражувања спроведени врз вистински парови од Велика Британија и Фиџи, исто така, покажаа дека партнерите имаат слични нивоа на овие особини.
