Специјалистите од Грчката опсерваторија за биодиверзитет објавија дека нивните првични проценки за интензитетот на епидемијата на виолетови медузи во Пагазитскиот Залив и околните региони биле потценети. Научниците заклучиле дека вирусот се шири многу побрзо од очекувањата.
„Иако пливањето треба да се избегнува во области каде што со голема сигурност ќе се сретнат медузи, ако има само неколку, пливањето со маска е сосема безбедно. Со малку внимание и здрав разум, можеме да оцениме како е ситуацијата во морето. Набљудувајќи ги морските струи и насоките на ветерот, лесно можемо да идентификуваме деловите од брегот каде што се појавуваат медузи“, велат експертите.
Северна Евија се соочува со сериозен проблем со виолетовите медузи, бидејќи Пагазитскиот Залив е отворен кон отворено море, каде се забележува значително присуство на медузи, особено на источните брегови.
Виолетовите медузи се уникатни морски животни, познати по својата елегантна форма и атрактивна боја.
Нивното тело се состои главно од вода, а се движат користејќи пулсирање на својата капа во форма на ѕвонче.
Иако изгледаат деликатно, нивните пипала служат за лов и одбрана, бидејќи содржат боцкави клетки кои можат да предизвикаат интензивна болка. Овие медузи често се наоѓаат во потоплите води и поради својата специфична боја привлекуваат нуркачи и истражувачи ширум светот.
За повеќето луѓе, убодот од виолетова медуза не е фатален, но може да биде многу непријатен.
Некои од нивните пипала можат да предизвикаат реакција како печење, болка, црвенило, оток и во ретки случаи, алергиски реакција или посериозни здравствени проблеми, особено кај деца и лица со чувствителна кожа.
Еден капач кој имаше блиска средба со виолетова медуза на плажата во Евија, изјави дека и по осум дена, местото на убодот е сè уште видливо и болката е неподнослива.
„Минатиот четврток, откако завршив со џогирањето, решив да се искапам. Влегов во морето и ме боцна во лимфните јазли под пазувите. Болката беше неподнослива. Излегов и раката ми почна да отекува. Отидов во продавница каде што имаше мраз, бидејќи се надевав дека ќе помогне против отокот. Само морската вода и маст со кортизон ми помогнаа. И по осум дена, местото воопшто не исчезнува“, раскажа тој.
