Во вечерното издание на „Претрес со Ландов“, Кире Димитриев и Наталија Ѓорѓиеска разговараа за неизмерната болка која ги опкружува по загубата на синиот син и сопруг. Тие се навраќаат на тешките судења кои повторно ја отвораат раната, спомнувајќи ги Андреј и Диме, кои трагично изгубија живот на 16 март минатата година во „Пулс“ во Кочани. Борбата за вистината и правдата трае повеќе од една година, а Кире редовно присуствува на судските рочишта.
„Следниот ден по трагедијата, добив внуче од мојот загинат син. Тенка е границата меѓу животот и смртта. Бог ти дава, Бог ти зема. Никогаш не мислев дека сум способен да го издржам ова. Нашите деца беа убиени, и бараме правда затоа што нивните животи насилно завршија. Во тие тешки моменти, ни беше утеха внукот. Животот не скрши и нема да биде ист,“ вели Димитриев.
Таткото на загинатиот Диме изразува длабока тагување: „Кога го видов син ми во креветот, немајќи знаци на живот, не можев да поверувам. Мојата снаа, која беше во напредна бременост, ме разбуди со силен плач, потсетувајќи ме дека морам да продолжам со животот. Ме прогонува чувството дека не можев да направам ништо за него.“
Иако знае дека државата не može да им ја ублажи болката, сепак инсистира на исполнување на ветувањата. „Нам ни беше обещано дека државата ќе ги покрие трошоците за погребите и спомениците, но дознавме дека средствата се од донации. Им укажувам на пратениците, кои кратко по трагедијата заминаа на одмор,“ додава Димитриев, откривајќи дека средствата за споменикот биле пренаменети за други цели.
