Син на Јона, брат на Андреј Првоповиканиот, потекнувал од племето Симеоново и од градот Витсаида. Неговиот првичен идентитет бил рибар и се викал Симон, но Господ му дал ново име – Кифа или Петар (Јован 1, 42). Тој беше првиот ученик што јасно ја признал верата во Христос, велејќи: „Ти си Христос, Син на Живиот Бог“ (Матеј 16, 16). Неговата љубов кон Господ била несомнена, но растот во верата бил постепен. Во време што Го изведоа на суд, Петар три пати Го отфрли, но само еден поглед од Христа му донесе голем срам и покајание. По слегувањето на Светиот Дух, Петар стана храбар и моќен проповедник на Евангелието. Неговата беседа во Ерусалим поттикна обраќање на околу три илјади души. Се бореше да го проповеда Евангелието низ Палестина, Мала Азија, Илирика и Италија, извршувајќи многу чуда: лечеше болни, воскреснуваше мртви, и дури од неговата сенка болните се исцелуваа. Имаше голема борба со Симон Волхот, кој се претставуваше за бог, но во суштина беше слуга на сатаната. На крајот, Петар го посрами и го порази. На заповед на жестокиот цар Нерон, пријател на Симон, Петар беше осуден на смрт. Пред да замине, го постави Лин за епископ на Рим и го утеши стадото Христово. Кога му рекоа да го распнат, тој помолил да исчезне главечки, бидејќи се сметал за недостоен да умре како Христос. На тој начин заврши неговиот живот, примајќи венец на вечна слава како голем слуга на Господ.
Тропар
Првопрестолници на апостолите, и учители на вселената, Господару на сите, молете се за нас, за да даруваш мир на вселената и голема милост на душите наши.
Кондак
Сигурните и богогласни проповедници, врвот на Твоите апостоли, Господи, ги примил во наслада и покој, бидејќи нивните страдања и смрт си ги примил подобро од секоја правдина, Ти, Кој единствен знаеш да ги познаеш срцата на луѓето.
Свети апостол Павле
Роден во Тарс, од племето Венијаминово, првично се викал Савле. Учеше кај Гамалиил, беше фарисеј и гонител на христијаните. Доживеа преобразба преку чудо од Сам Господ, кој му се јави на патот за Дамаск, а потоа беше крстен од апостолот Ананија. Името Павле му беше дадено и стана значаен апостол. Со несмалена ревност го проповедаше Евангелието насекаде, од Арабија до Шпанија, меѓу Евреите и незнабошците. Го нарекоа апостол на незнабошците. Неговите страдања беа големи, но и неговата издржливост беше натчовечка. Согласно многу години проповедаше со constantna borba за Христа, дотолку што можеше да рече: „Не живеам веќе јас, туку Христос живее во мене“. Беше убиен со меч во Рим, време на царот Нерон, кога и Петар прими својата смрт.
Тропар
Првопрестолници на апостолите, и учители на вселената, Господару на сите, молете се за нас, за да даруваш мир на вселената и голема милост на душите наши.
Кондак
Сигурните и богогласни проповедници, врвот на Твоите апостоли, Господи, ги примил во наслада и покој, бидејќи нивните страдања и смрт си ги примил подобро од секоја правдина, Ти, Кој единствен знаеш да ги читаш срцата на луѓето.
Преподобен Паисиј Светогорец
Преподобен Паисиј, роден Арсениј Езнепидис, дојде на свет на 25 јули 1924 година (по стар календар) во Фараса, Кападокија (Мала Азија). По размената на населението во 1924 година, како дете, тој беше пренесен во Грција. Неговото семејство се смести во Коница, каде што израсна и стекна основно образование. Од малечки години, Арсениј живееше како подвижник, посветувајќи се на молитва, љубов и смирение. Како младич, го изучил дрводелскиот занает со надеж да биде сличен на Христос. Во времето на Граѓанската војна во Грција (1944 – 1948), бил повикан во армијата и таму служел три и пол години, продолжувајќи да живее подвижнички, покажувајќи смелост и самопожртвуваност. По завршувањето на служба, реши да живее како монах. Отец Паисиј се подвизуваше на Света Гора, во манастирот Стомион, и на Синај. Многумина се обраќаа кон него за водство, утеха, исцеление и мир. Старец Паисиј неуморно помагаше на луѓето, ширејќи божествена утеха. На 12 јули 1994 година, по време на големи страдања, кои самиот ги опишуваше како корисни за неговиот духовен раст, тој заспа во Господа. Неговиот блажен крај се случи во манастирот Свети Јован Богослов, близу Суроти, крај Солун.
