Во црквата „Света Софија“ во Охрид, синоќа, се одржа традиционалното поетско претставување на лауреатот на највисокото фестивалско признание на Струшките вечери на поезијата, „Златен венец“, за 2026 година. Оваа година, наградата ја доби холандската поетеса Анеке Брасинга.
На настанот присуствуваше и претседателката на Република Северна Македонија, Гордана Сиљановска-Давкова.
Говорот во чест на Брасинга го одржа Бас Квакман, кој 16 години беше директор на меѓународниот поетски фестивал во Ротердам. Тој истакна дека тврдењата за Ротердам како најстар фестивал се непотполни, нагласувајќи дека Струшкиот фестивал е многу постар и најдоброто место за поезија во светот. Квакман ја опиша Брасинга како „јазична волшебничка“ и пренесе нејзиното изненадување и радост откако ја примила веста за добиената награда, особено поради фактот што некој во Македонија го превел нејзиниот опус од повеќе од 150 песни.
„Откако фестивалот во Струга започна во 1971 година, тој им оддава почит на голем број поети, како што се Пабло Неруда, В.Х. Оден и Маргарет Атвуд, доделувајќи им го „Златниот венец“. Чест е денес да претставам личност која, од една страна, беше изненадена од признанието, а од друга, несомнено го заслужува. Анеке Брасинга, јазичната волшебничка на холандската поезија, добива оваа награда, и тоа говори многу за визијата на Струшкиот фестивал“, изјави Квакман.
Тој продолжи посочувајќи дека Брасинга од البداية не сакала да стане поетеса, размислувајќи дека поетите се фокусирани на сензационализам и површни чувства. Сепак, таа на крајот се обратила кон поезијата, упадна во света на јазикот и успеала да ги надминува сопствените граници, преведувајќи дела на големи автори како Владимир Набоков и Силвија Плат.
„Таа со внимание ги инспектира текстовите, со цел да ги направи чујни. Не само да ги пренесе, туку и да ги реформира и усоврши, создавајќи сопствени авторски дела. Наставила да пишува поезија и проза, истовремено запознавајќи ги читателите со различни гласови од целиот свет“, додаде Квакман.
Ели Пујовска, преведувачката на песните на Брасинга на македонски, истакна дека преводот на нејзината поезија е огромна задача и заслужува пофалби за вешто и сочувствително работење. „Во секоја песна се отвораат нови перспективи на изразна моќ, тие зборови носат нежност, а истовремено и дубочина“, рече Пујовска.
На крајот, самата Анеке Брасинга говореше за моќта на поезијата и нејзината способност да носи мир, радост и слобода. „Поезијата е наша алтернатива во хаосот. Таа ја храни нашата човечка виталност и нè поттикнува да се соединиме“, изјави Брасинга, нагласувајќи дека пишувањето поезија значи да имаш живот, и оти слободата и комуникацијата се клучни за опстанокот на човечкото битие.
