На 21 август 2018 година, по кратко боледување, во својата 68-ма година, почина Драгомир Шојиќ-Шојка, легендарниот кумановски музичар и виртуоз на жичаните инструменти. Тој остави зад себе целосен музички опус, кој започна со рокенрол и продолжи преку различни музички состави и оркестри, а својот најзначаен белег го остави со тамбурата.
Роден на 28 ноември 1950 година во Куманово, Шојиќ уште од најмали нозе ја покажуваше својата љубов кон музиката. Заврши низок музички училиште „Панче Пешев“, а потоа продолжи со средно музичко образование во Скопје, на отсек виолина.
Меѓутоа, неговата љубопитност не се ограничуваше на еден инструмент. Беа многустручен музичар, познат не само како одличен гитарист, туку и по своето огромно музичко знаење и талент. Полниот му сеќава, неговите современици го опишуваат како скромен и ненаметлив човек.
Шојиќ беше дел од самиот почеток на кумановскиот рокенрол. Во 1960-тите години, тој беше член на „Глечери“, една од првите рок-групи во Куманово. Настапуваше на гитаријадите во Југославија, вклучувајќи го и тој во Белград, како и на првите македонски гитаријади во Гевгелија.
Подоцна, беше активен на кумановската поп и рок сцена, учествувајќи во групите „Нај“ и „Лева Патика“. Особено групата „Нај“ во седумдесеттите важела за една од најзначајните рок-состави, а Шојиќ остана запаметен како нивен гитарист.
По завршувањето на средното музичко образование, својата кариера продолжи и надвор од Македонија. По отслужувањето на воениот рок, каде што се издвои како шеф на воениот оркестар во Краљево, во 1975 година замина во Дизелдорф, Германија, каде работеше како предавач по концертна гитара.
По враќањето, повторно се посвети на музиката во Куманово. Настапуваше со Народниот театар во Куманово, учествувајќи во различни претстави и свечености. Неговиот дом и опкружување беа тесно поврзани со музиката и боемскиот живот на градот.
Иако ВО својата кариера се истакна како одличен гитарист и виолинист, тамбурата стана негов најзабележителен музички знак.
Во 1986 година, Шојиќ го формира Тамбурашкиот оркестар „Тамбурите на Шојиќ“, со кој стана еден од најпознатите тамбураши во Македонија и на Балканот. Настапуваше на бројни фестивали во Македонија и на Балканот, вклучувајќи фестивали во Бијело Поље, Ужице и Старчево.
Неговите напори во развојот на тамбурашката традиција во Куманово беа толку значајни што го сметаат за еден од основачите на организираното тамбурашко музицирање во градот. За време на неговата последна година, требаше да биде посебен гостин на два оркестра на Тамбурашкиот фестивал во Куманово, но здравствените проблеми не му дозволија да учествува.
Драгомир Шојиќ остана запишан во македонската народна музика. Во 1990 година, песната „Свирете ми тамбури“, во изведба на Нино Величковски, го опеваше неговото име и неговата тамбура. Стихот „тамбурата на Шојиќ“ стана препознатлив дел од песната.
Величковски по смртта на Шојиќ го опишуваше како еден од неговите најдобри пријатели. Нивната заедничка музичка приказна ја направи „Свирете ми тамбури“ многу повеќе од само песна – стана дел од колективното сеќавање на Куманово.
По неговата смрт, Шојиќ продолжи да живее преку својата музика. Во 2019 година, Нино Величковски ја испеа песната „Човек оркестар“, посветувајќи ја на својот пријател.
Куманово не го заборави својот музички великан. Во август 2019 година, беше организирана изложба „Човек – Оркестар“, со фотографии од Душко Доцевски, кои го прикажуваа животот на Шојиќ. Паралелно, беше промовирана и монографијата „Тамбурата на Шојиќ“ од Јордан Т. Пачков.
Неколку месеци подоцна, во ноември 2019 година, беше прикажан документарен филм посветен на животот на Шојиќ, со сценарио од неговиот син. Во филмот, неговите пријатели и соработници сведочат за човекот и музичарот кој со децении беше дел од културниот живот на Куманово.
Истиот година, Шојиќ по смртта доби благодарница од Градот Куманово за неговиот значаен придонес во тамбурашкото музицирање.
Драгомир Шојиќ-Шојка не беше само тамбураш. Тој беше музичар кој го посвети целото свое живеење на музиката, стално со инструмент во раце – од рокенрол и гитаријадите, преку работа со различни состави, до тамбурата која стана негов заштитен знак.
Современците го опишуваат како голем музичар, но пред сè како одличен човек. Познат е по тоа што им помагаше на помладите музичари, им нудеше поддршка и наоѓаше настапи, секогаш со топло збор за своите колеги.
На 21 август 2018 година замолкна неговата тамбура, но не и музиката што ја остави зад себе.
Денес, осум години по неговото заминување, името на Драгомир Шојиќ продолжува да се слуша во песните и спомените на неговите пријатели, живеејќи во музичката историја на Куманово.
