Со тивка, но длабоко трогателна порака, нашата извонредна уметница Зарина Првасевда му оддаде последна почит на неодамна починатиот поет и музичар Тихомир Јанчовски – човек и пријател кој остави неизбришлив белег во нејзиниот живот.
Во оваа објава, Зарина открива дека веста за неговото заминување ја затекнала во момент кога била далеку од друштвените мрежи. Нејзините зборови пренесуваат интимност и искреност: секоја нивна средба била вдахновувачка, разговорите – долги и длабоки, а начинот на обраќање содржел „ќерко“ како израз на блискост и почит што Тихомир ја негувал кон неа.
Особено емотивен момент во нејзината порака е споменот дека нивните средби често започнувале и завршувале со истата песна – песна која сега, во контекст на збогувањето, добива длабочина и ново значење. Иако не успеа да го испрати на неговиот последен пат, Зарина преку песната создава свој личен ритуал на збогување.
Во поетска слика исполнета со светлина, таа го замислува Тихо како седи „под раскошен јавор“, на богата трпеза со најдобрите времиња – распеан и весел, на место без болка и страдање. Оваа визија е повеќе од утеха; таа симболизира продолжение на нивниот заеднички јазик – јазикот на музиката и поезијата.
Објавата на Зарина не е само личен израз на тага, туку и значаен јавен чин на сеќавање, со кој уште еднаш се потврдува колку уметноста може да биде најнежниот и најискрен начин да се каже: збогум, пријателу.
Погледнете ја оваа објава на друштвената мрежа
