На денешен ден во музичката историја, Џони Кеш одржа два незаборавни концерти пред околу 2000 затвореници во затворот Фолсом во Калифорнија. Овие настапи остануваат запаметени и документирани на еден од најзначајните живи албуми во историјата, “At Folsom Prison”.
Во средината на 1960-тите, кариерата на Кеш се соочуваше со големи предизвици. Продажбата на неговите плочи опаѓаше, публиката се намалуваше, а музичката индустрија сè почесто го игнорираше. Во обид да ја обнови својата кариера, Кеш се сврте кон публика што никогаш не го напуштила – затворениците.
Тој настапуваше во затвори од 1957 година и со текот на времето стана гласен поддржувач на затворските реформи. Иако долго време се надеваше да сними албум во затвор, неговата издавачка куќа првично се противеше, стравувајќи од поврзување на името со казнени институции. Но, временските тешкотии доведоа до промени во ставовите и ризикот се покажа како иновативен.
Фолсом беше симболично место за Кеш. Тој редовно настапуваше таму, а уште во 1955 година ја реализираше приказната на својот култен хит “Folsom Prison Blues”, инспириран од документарецот “Inside the Walls of Folsom Prison” од 1951. За концертот во 1968 година, Кеш пристигна со сопругата Џун Картер, мобилна опрема и продуцентот Боб Џонстон, кој работеше на албумот на Боб Дилан, “Blonde on Blonde”.
По совет на Џонстон, да биде искрен и непосреден, Кеш го започна настапот со реченицата што денес е иконична:
„Здраво, јас сум Џони Кеш.“
Затворениците го пречекаа неговиот настап со воодушевување, реагирајќи на неговите искрени и сурови песни за тешкиот живот, вината и искупувањето. Неговите изведби вклучуваа композиции како “Cocaine Blues”, “Dirty Old Egg-Suckin’ Dog”, и “Dark as the Dungeon”. Од двата концерта, за албумот беа избрани 16 песни, при што сите освен “Give My Love to Rose” потекнуваат од првиот настап.
Објавен под наслов “Johnny Cash at Folsom Prison”, албумот постигна екстремен успех:
– стигна до врвот на кантри-листата на Billboard,
– го врати Кеш во центарот на музичката сцена,
– и му донесе сопствено телевизиско шоу веќе следната година.
Покрај комерцијалниот успех, овој албум остана запаметен како хуман и уметнички чин што ја сврте вниманието на јавноста кон условите на затворениците. Кеш подоцна го опиша како едно од најголемите достигнувања во својот живот.
Настапот во Фолсом не само што ја обнови кариерата на Џони Кеш, туку и трајно ја остави неговата музика во колективното сеќавање како глас на оние што живеат на маргините.
